Bir Babadan Yükselen Çığlık: Rojin İçin Adalet!

Rojin"¦
Bir kız çocuğu.
Bir umut, bir gülüş, bir gelecekti.
Ama bu ülkede birilerinin adaleti, onun nefesinden daha değerli sayıldı.
Bir baba var şimdi"¦ Elleriyle toprağı kazımış, her gece dua eden, her sabah adliyeye gidip kapıdan eli boş dönen bir baba.
Kızının değil, adaletin mezarına gidiyor her gün.
Bu ülke, Rojin'in hikâyesinde sınıfta kaldı!
Yargı sustu, vicdan sustu, medya korktu, insanlar unuttu.
Ama bir baba unutmadı.
Çünkü unutursa, bir kızının değil, bir milletin onurunun gömüldüğünü biliyor.
Dosyalar kapatıldı, deliller karartıldı, suçlular korundu.
Sanki her şey planlıydı; sanki adaletin gözü değil, yüreği bağlıydı!
Ve işin en acı tarafı; herkes biliyor, ama kimse cesaret edip “Yeter!" diyemiyor.
Bu ülke, zalimden değil, susandan çöktü.
Rojin'in babasının gözyaşı sadece bir evladın kaybı değil; adaletin, cesaretin, insanlığın kaybıdır.
Bu ülkenin en büyük utancı, bir babayı adalet arayışında yalnız bırakmasıdır.
Her gün televizyonlarda süslü laflar, adalet nutukları dinliyoruz.
Ama bir babanın çığlığı hâlâ duyulmuyor.
Çünkü bu ülke, gerçeği duymaktan korkuyor!
Artık yeter!
Rojin'in adını dosyalarda değil, mahkeme kararlarında, vicdanlarda görmek istiyoruz!
Kızının katiline susan herkes, o suça ortaktır!
Bir baba hâlâ ağlıyorsa, bu ülkenin hiçbir ferdi ak değildir!
Adalet korkakların işi değildir.
Rojin'in babası korkmadı, biz de korkmayacağız.
Çünkü bir çocuğun susturulduğu yerde sessiz kalmak, suç ortaklığıdır.
Rojin için adalet sadece bir slogan değil;
Bu ülkenin namus borcudur!